Sunday, August 5, 2018






ഓ വി .  വിജയൻ എഴുതിയതും,  

 പി പരമേശ്വരന്‍ വായിച്ചതും

സക്കറിയ പറഞ്ഞതും


വി.കെ. ചെറിയാന്‍




ഡല്‍ഹിയില്‍ഒ.വി. വിജയന്‍ എന്ന ഞങളുടെ  “മാഷുമായും,” സക്കറിയായും അവരുടെ വൈകുന്നേരത്തെകൂട്ടായ്മയുടെ കേന്ദ്രമായ  വി.കെ. മാധവന്‍കുട്ടിയുടെ മാതൃഭൂമി  ഓഫീസിലും, അവരുടെ സാമൂഹിക, ഗാർഹിക ഇടങ്ങളിലെ സംവാദങ്ങളിലൂടെ രണ്ടര പതിറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ , തല നരച്ച എന്നെ പോലെ ഒരാളെ  സക്കറിയയുടെ       'മാഷ്'   തന്റെ ജീവിത  അവസാന കാലഘട്ടത്തില്‍ ഒരു മൃദു   ഹിന്ദുവതക്കാരൻ  ആയിരുന്നു എന്ന പ്രസ്താവന വളരെ  ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നതു ആണ്.  കാരണം സക്കറിയാ   ആ     പ്രസംഗത്തിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത് പോലെ     ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും , ചിന്തയുടെയും, മാനുഷികത്തിന്റെയും, തത്വ ചിന്തയുടെയുംരാഷ്‌ടീയത്തിന്റെയും,     പാഠങ്ങൾ ,1980  മുതല്‍  പഠിപ്പിച്ചിച്ചിരുന്ന ഞങളുടെ മാഷ് ഒരു സാധാരണ മികച്ച എഴുത്തുകാരൻ  മാത്രം ആയിരുന്നില്ല,   മറിച്ചു  ഞങളുടെ ഒക്കെ  ചിന്തയുടെയും, എഴുത്തിന്റെയും, ലോക വീക്ഷണത്തിന്റെയും  ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്ന ഒരു തത്വചിന്തകൻ തന്നെ ആയിരുന്നു.    
ഒരു രംഗത്ത് ചുവടുറപ്പിക്കുമ്പോൾ , ആ രംഗത്തു പയറ്റി തെളിഞ്ഞവരുടെ, നല്ല പേരുള്ളവരുടെ ലാളന , ശിയ്ഷ്യത്വം  ലഭിക്കുക   എന്നത് ഏതൊരു പ്രൊഫെഷനലിനെയും ഭാഗ്യവാൻ ആക്കുന്നു. മേല്പറഞ്ഞ മൂന്നുപേരുടെയും ലാളനയിൽ, എഴുത്തു, ചിന്ത, കലകൾ, രാഷ്‌ടീയം ലോക വീക്ഷണം എന്നിവയയെ പറ്റിയുള്ള ഒരു നല്ല അവബോധം  എന്റേതായ രീതിയിൽ നിര്മിച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് "മാഷിനും, സക്കറിയയുടെയും " ഇടയിൽ  വാസ്തവികതയുടെ ഒരു പാലമിടുവാൻ  ധൈര്യ പ്പെടുന്നതും. 

 പതിനേഴു  ജൂൺ 1996 ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസ്സ് പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയൽ പേജിൽ      പ്രസിദ്ധീകരിച്ച    ഓ വി വിജയൻറെ " ഹിന്ദുവതയും ഡിയലെക്റ്റിക്സ് " എന്ന ലേഖനം , അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തറിയാവുന്ന ഞങളെ ആകെമാനം വേദനിപ്പിച്ചു, അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. കാരണം, എ കെ ജി , കാർട്ടൂണിസ്റ് ശങ്കർ  എന്നിവരിൽ പരിപോഷിക്കപെട്ട്, വളർന്നു പന്തലിച്ച ഒരു മഹാ മേരുവിന് , പി പരമേശ്വരൻ പ്രതിനിധിക്കരിക്കുന്ന  കൂപ  മഡൂക ഹിന്ദുവതയിൽ എത്തിപെടുവാൻ കഴിയില്ല എന്ന വിശ്വാസം തന്നെ. അത്ഭുതത്തിനു കാരണം നെഹ്‌റു പ്രതിനിധികരിച്ച , എ കെ ജി , കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് ശങ്കർ എന്നിവർ വരച്ചു കാട്ടിയ  ഇന്ത്യയുടെ ബൗദ്ധിക സമൂഹത്തിൽ പെട്ട ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ ഹിന്ദുവറ്റയുടെ ഇടുങ്ങിയ  ഇടനാഴികളിൽ  എത്താൻ  കഴിയും   ഏന്നത് തന്നെ. ( എ കെ ജി യുടെ പേര് ഇവിടെ  എടുക്കുന്നത്- "മാഷ്" തന്നെ  തൻ ഡൽഹിയിൽ എത്തിപെടുവാൻ      കാരണക്കാരൻ എ കെ ജി യാണ് എന്ന് ഒരു സ്വകാര്യ സംഭാഷണ വേളയിൽ  പറഞ്ഞിരുന്നു)

എന്തായിരുന്നു ആ  ലേഖനം ?. അതിലെ ചില പ്രസക്ത ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ തർജമ ചെയ്യുമ്പോൾ , എന്തുകൊണ്ട് ആ  ലേഖനം മറ്റാരേക്കാളും ഇന്നത്തെ പദ്മഭൂഷൺ ശ്രീ പി പരമേശ്വർജിയെ ഒരു ആസ്വാദനം എഴുതുന്നതിലേക്കു നയിച്ച കാരണം മനസ്സിലാക്കാവുന്നത് ആണ്. മാഷിന്റെ ലേഖനത്തേക്കാൾ ഇന്ന് സക്കറിയയുടെ പ്രസംഗത്തിന്റെ  വെളിച്ചത്തിൽ  പരമേശ്വർജിയുടെ മൂന്ന്  ജൂലൈയിൽ എക്സ്പ്രെസ്സിൽ  തന്നെ എഴുതിയ  "ആസ്വാദനം" കൂടുതൽ കാലിക പ്രസക്തി നേടുന്നു.ആ "ആസ്വാദനം" തന്നെ യാണ് സക്കറിയയുടെയും, എഴുത്തുകാരൻ മാധവന്റെയും "മാഷിനെ" കുറിച്ചുള്ള  സന്താപം  ആസ്ഥാനത്തു അല്ല  എന്ന് സാമാന്യ ബുദ്ധി  നഷ്ടപെട്ടില്ലാത്ത ഏവർക്കും മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്.
“ഹിന്ദു  എന്നതും,  ഹിന്ദുവത എന്നതും, സമാധാനത്തിന്റെ പരിസരത്തു നിന്ന് പറിച്ചെടുത്തു ഒരു യുദ്ധ കാഹളമായി മാറ്റിയെടുത്തിരിക്കുന്നു.  ഇവിടെ  ഒരു നല്ല. ഹാസ്യ കഥ  ഉരുത്തിരിയുന്നു  നാം മണ്ഡൽ
കമ്മീഷനിലെ  റിസർവേഷൻ പോലെ  മതം മാറി വരുന്ന മുസ്ലിം സമുദായക്കാർക്കു  ജാതിപരാമായ ചില ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൊടുക്കുവാൻ "ഹിന്ദു" രാഷ്‌ടീയക്കാർക്ക് അനുമതി  കൊടുക്കേണ്ട സമയം അമാന്തിച്ചിരിക്കുന്നു. മതം മാറാൻ വരുന്നവനേ  എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കും. അവൻ തീർച്ചയായും ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കും. ന്യൂന പക്ഷ ആനുകൂല്യങ്ങൾ മിക്കവയും ഈ മതം മാറ്റത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടം വരെ സൂക്ഷിക്കുവാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കും. കൂടെ വ്യക്തിനിയമങ്ങളുടെ ചില "വിശേഷപ്പെട്ട"  ഭാഗങ്ങളും, പിന്നീട് ""സതി “ പോലുള്ള ആചാരങ്ങളും. 
ഇത് കൊണ്ടെത്തിക്കുക ഇന്നത്തെ വ്യവസ്ഥാപിത ഹിന്ദു മതത്തെ ,മണ്ഡൽ പോലെ ഒരു  തിരിച്ചു പോക്കിൽ    ആയിരിക്കും കൊണ്ട് എത്തിക്കുക; അതും ഭ്രാന്തമായ ഒരു തല തിരച്ചിലിൽ. മാംസ ഭക്ഷണം എന്ന ചെറിയ പ്രശ്‌നത്തെ    ബലിമൃഗങ്ങളുടെ     
ഉപയോഗമായി കണ്ടു , കറി കളുടെ മണം  പങ്കു വെച്ച് തീർക്കാവുന്ന ആണ്. ഈ നിർദ്ദേശം അതിന്റെ എല്ലാ ഗൗരവത്തോടെയും ആണ് ഞാൻ നടത്തുന്നത്;  എല്ലാ   മത വ്യതിയാനകളുടെ എല്ലാ ഗൗരവമായ   വ്യത്യാസങ്ങൾ   പോലെ തന്നെ. ഹിന്ദുവതയെ ആണയിടുന്ന പാർട്ടി ഇത്തരം ഒരു  മുന്നേതത്തിനു തയ്യാറാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല; മാത്രവുമല്ല ഇത്തരം  ഒരു മുന്നേറ്റം ഉണ്ടായാൽ ഇത്തരം ഹിന്ദുവത  സഹിക്കാനാവാതെ ബഹുമാനപെട്ട അഡ്വാനിജി  സിന്ധിലെക്കു (പാകിസ്താൻ ) രക്ഷപെടുവാനും സാധ്യത ഉണ്ട്”. 
തന്റെ ഹിന്ദുവത സങ്കൽപ്പവും , രാഷ്‌ടീയവത്കരിച്ച ഹിന്ദുവതയുമായി "മാഷ് " ഒരു വേലി കെട്ടിവെച്ചിട്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത്. "ഈ എഴുത്തുകാരൻ ഒന്ന് വ്യക്തമാക്കട്ടെ :   കാവി   മുന്നേറ്റമോ, ഹിന്ദു മുദ്രാവാക്യങ്ങളോ , രാജ്യ വിഭജനമായോ,   കുലങൾ  തമ്മിലുള്ള  യുദ്ധ ങ്ങളുമായോ  ഒരു ബന്ധവും ഇല്ല.  എന്നാൽ വിഭജനമോ, അഖണ്ഡ ഭാരത വാദമോ, ഒരു   വൃത്തികെട്ട  രാഷ്‌ടീയ വിഷയവും അല്ല.  ഇവ  അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കും. ഒരു മൃദു    കാവി  സംസ്കാരത്തിന്   വേണ്ടിയുള്ള പരിശ്രമങ്ങൾ  രാഷ്‌ടീയ   ഐഡിയോളോജിയുടെ ഭാരമില്ലാതെ  നടക്കേണ്ടതാണ് .

" നാം ഓർക്കേണ്ടതുണ്ടു: നമ്മൾ ഹുന്ദുവതക്ക്  അയിത്തം കല്പിക്കുമ്പോളും,  അതിനെ  അധികാരത്തിലേക്കുള്ള കുറുക്കു വഴി ആക്കുമ്പോളും, ഒരു രാഷ്‌ടീയത്തിന്റെ മഹത്തരമായ സാധ്യതയെ ആണ് തള്ളിക്കളയുന്നത്.നമ്മൾ മതേതര രാഷ്‌ടീയം തുടരണം ;മതപരമായ കടുംപിടുത്തതിന്റെ വൃത്തികെട്ട രാഷ്‌ടീയം ഒരിക്കലും അനുവദിച്ചു കൂടാ.പക്ഷെ ഭാരതത്തിന്റെ  വലിയ സമ്പത്തായ "പ്രണവ"യും, (സൈക്കിൾ ഓഫ് ലൈഫ്), ബ്രഹ്മിണിക്കൽ ധ്യാനവും  നമുക്ക് വീണ്ടും കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു ..ഹുന്ദുവത? ശരിയാണ് അത്  തത്വ ചിന്തയിൽ കടുംപിടിത്തം ഇല്ലാത്ത മാർക്സിസം  പോലെ , അന്തമില്ലാത്ത ചോദ്യം ചെയ്യലിന്റെ ഒരു തത്വശാത്രമായി ഹിന്ദുവത ? അഗീകരിക്കാം (എസ്)...തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ കറുത്ത ഹാസ്യത്തിലൂടെ മാഷ് തന്റെ ഹിന്ദുദര്ശന ലേഖനം ഇങ്ങനെ അവസാനിപ്പിച്ചു . 

തന്റെ മനസ്സിൽ അടിത്തറയായ  മാർക്സിസത്തിനെയും, ഹിന്ദുവതയെയും, "മാഷ്" "ചോദ്യം ചെയ്യലിന്റെ  ഡയാലിറ്റിക്സിൽ കൊണ്ട് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. 
ഹിന്ദുവതയിൽ  ആ  ചോദ്യം   ചെയ്യൽ ഇല്ല എന്ന് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആസ്വാദനത്തിൽ  പി  പരമേശ്വരൻ എന്ന "പരമേശ്വർജി",  തന്റെ ജൂലൈ മൂന്ന്, 1996 ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസിൽ തന്നെ പ്രസിദ്ധി കരിച്ച " ഓ വി  വിജയന് ഒരു മറുപടി എന്ന ലേഘനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. "ഹിന്ദുവതയുടെ ഡയാലിസ്റിക്സ് " എന്നത് വളരെ ഭാവപരമാണ്, പക്ഷെ പ്രസക്തവും. ഡയാലിസ്റിക്സ് എന്ന് പറയുന്നത് തന്നെ  ഹിന്ദുവതയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരിക്കലും ചേരുന്നത് അല്ല. ഡയാലിസ്റിക്സ് എന്ന് പറയുന്നത് തന്നെ ( ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ സത്യത്തിൽ എത്തുന്ന പ്രക്രിയ) ഒരു ഹെഗലിയൻ തത്വം ആണ്; മാർക്സ്  അതിനെ തലതിരിച്ചു നിറുത്തി".
പക്ഷെ ഈ അടിസ്ഥാന വിജോയിപ്പുകൾ ഉണ്ടെകിലും , പരമേശ്വർജി വിജയൻറെ ഈ ലേഖത്തിൽ  അത്യന്തം പുളകിതനായി എന്ന് കാണാം. കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ    നിന്ന് തന്നെ ആകട്ടെ. "മാർക്സിയൻ ഡയാലെലെക്ടസിൽ  നിന്നും ഹിന്ദുവതയുടെ  "ഡയാലിസ്റിസിലേക്കു "ഒരു പതിറ്റാ ണ്ടായി അദ്ദേഹം സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  രചനകൾ പിന്തുടരുന്നവർക്കു അറിയാം ഈ സഞ്ചാരം എത്ര ദുഷ്കരവും  വേദനാജനകളും ആണെന്ന്. പക്ഷെ  ഈ സഞ്ചാരത്തിന്റെ  നല്ല സൃഷ്ടി അതിനെ ഒക്കെ(വേദനകളെ) ഒക്കെ  മഹത്വവത്കരിക്കുന്നു."

ഇത് "മാഷിനെ" പോലെ ഉള്ള ഒരാൾക്ക് ആർ  എസ് എസ് ആചാര്യനിൽ നിന്ന് ല്കഭിക്കുക എന്നത് തന്നെ  അദ്ദേഹത്തെ അടുത്ത് അറിയുന്നവർക്ക്  വേദനാജനകമാണ്. കാരണം "മാഷ് "മഹത്വവത്കരിച്ച സത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യലിനെ , തുറന്ന മനസിന്റെ തത്വ ശാസ്ത്രത്തെ  ഇടുങ്ങിയ മനസുള്ള ഹിന്ദുവത  ആചാര്യൻ കണ്ടത്  അവരുടെ രീതിയിൽ തന്നെ ആണ്. "മാഷിനെ" പോലെ ഒരാൾ  തങ്ങളെ ഗൗരവമായി എടുത്തു ഒരു ലേഖനം തന്നെ എഴുതുക എന്നത്  അവർക്കു ആ  കാലഘട്ടത്തിൽ ചിന്തിക്കുവാൻ പോലും കഴിയാത്തതു ആയിരുന്നു. കാരണം സാധാരണ ബൗദ്ധിക മേഖലക്ക്  വെളിയിൽ  ആയിരുന്നു അവരുടെ സ്ഥാനം , അന്നും ഇന്നും. പരമേശ്വർജിയുടെ ഈ ആസ്വാദനമാണ് സക്കറിയയെ പോലുള്ളവരും ,   കഥാകൃത്   മാധവനെ പോലുള്ള അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തറിയാവുന്ന പലരെയും  വ്യാകുലപ്പെടുത്തുന്നത്.  "മാഷിന്റെ" തന്നെ  പല നോവലുകളുടെയും കൈയെഴുത്തു പ്രതികൾ വായിച്ചു അഭിപ്രായം പറഞ്ഞിരുന്ന സിങ്കപ്പൂർ ഗോപനും ഈ വ്യാകുല  പെടുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്.  "ഗുരുസാഗരം " കൈയെഴുത്തു പ്രതി വായിച്ചു  ഈ ഗോപൻ  പരമേശ്വർജി പറഞ്ഞ മാറ്റത്തിന്റെ കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചത്രെ . "ഖസാഖ് " ആദ്യമായി വായിച്ചു അത് ഒരു ലോകോത്തര നോവൽ  എന്ന് ആദ്യം വിശേഷിപ്പിച്ച  ഗോപൻ "മാഷിന്റെ " മറുപടി സതോഷജനകമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല.  തിരുവന്തപുരത്തു തന്റെ  എഴുപതുകൾ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്ന ഗോപൻ   അതോട്ടു പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ വെയ്ക്കാനും തയാറല്ല. സക്കറിയായേക്കാളും ഏറെ സിഗ്നപൂരിൽ നിന്ന് ഇടക്കിടെ ഡൽഹിയിൽ വരുണ്ടായിരുന്ന ഗോപൻ  "മാഷിന്റെ" മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരിൽ പ്രമുഖൻ ആയിരുന്നു താനും. മാഷിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാവര്ക്കും പരമേശ്വർജി പറഞ്ഞ ഈ "യാത്ര" പിടികിട്ടിയിരുന്നു  എന്ന് ചുരുക്കം. പക്ഷെ തൊണ്ണൂറുകളിൽ പാര്ക്കിന്സണ് എന്ന മഹാ രോഗത്തിന് അടിമയായ അദ്ദേഹത്തെ ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കാൻ ആരും തയ്യാറായില്ല എന്നതും മറ്റൊരു വസ്തുത. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ഒരു "രഹസ്യം" ആയിരുന്നു ഈ "യാത്ര"യുടെ  വർത്തമാനം.
ഈ വേദന ജനകമായ സത്യമാണ് സക്കറിയയുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു കണ്ടത്.  വളരെ വികലമാണെങ്കിലും  മാഷ്  ഹിന്ദുവതയിലും, മാർക്സിസത്തിന്റെ  "ഡയലെക്റ്റിക്സ് " കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു . പരമേശ്വർജി അതിന്റെ കളിയാക്കുന്നു വെങ്കിലും അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തെ കൊണ്ട് "ഇരിക്കാൻ വയ്യേ " എന്ന മട്ടിലാണ് തന്റെ ആസ്വാദനം എഴുതിയത്. "ഹിന്ദുവതയുടെ എതിരാളികളും, വിജയനും തമ്മിൽ ഒരു    സാമ്യവും  ഇല്ല. കാരണം അദ്ദേഹം യഥാർത്ഥ ഹിന്ദുവതയെയും ,കാവിഎതിർപ്പിനെയും, രാഷ്‌ടീയ അധികാര വടം  വലിയെയും വേർതിരിച്ചു കണ്ടിരുന്നു. ........
ഒരു ധൈര്യശാലിയായ എഴുത്തു കാരനെ , ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, "ബ്രഹ്മണിസം "ഇന്ത്യ-ഗംഗ അൽമീയതയുടെ  ഒരു മഹത്തായ മുന്നേറ്റമെന്നു പറയുവാൻ കഴിയൂ. ......
വിജയൻ പടിഞ്ഞാറൻ സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്ത  വഴുവഴുത്ത " മതേതരത്വം " മുഴുവനായും തിരസ്കരിക്കുന്നു.............
 ഹിന്ദു മുന്നേതത്തെ തടയുവാനോ, എതിർക്കാനോ കഴിയാത്ത  മതേതര ബുദ്ധിജീവികൾ ആണ് ഹിന്ദുവതക്ക് രണ്ടു മുഖങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും - ഒന്ന് പിന്തിരിപ്പനും,യാഥാസ്ഥികതയുടെയും, മറ്റൊന്ന്, പുരോഗമനപരമായ ലോക വീക്ഷണത്തിന്റേതും അന്ന് പറയുന്നത്. വിജയൻ അവരുടെ കെണിയിൽ (രണ്ടാമത്തെ) അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു..””””...പരമേശ്വർ ജി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ ഉപസംഹാരമായി തന്റെ അവസാന വിധി "മാഷിനെ" പറ്റി എഴുതി.
അതായതു അദ്ദേഹം മാർക്സിയൻ  ക്യാമ്പ് വിട്ടു എന്നാൽ ഹിന്ദുവതയുടെ മുഴുവനായും  എത്തിയില്ല എന്നും;  അത് തന്നെ അല്ലെ മൃദു ഹിന്ദുത്വം എന്ന് സക്കറിയയും മറ്റുള്ളവരും പറയുന്നത്. 
ഈ രണ്ടു ലേഖനങ്ങളും വായിച്ചു നെറ്റി ചുളിച്ച    ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും സക്കറിയയുടെ പ്രസംഗം ഒരിക്കലും ആസ്ഥാനത്തു ആണെന്ന് തോന്നിയില്ല. ശരിയാണ്.ഈ  ലേഖനങ്ങൾ വായിക്കാത്തവർക്കു അതൊരു അത്ഭുതം ആണ് താനും.
ഇംഗ്ലീഷ് വായന ഉള്ള മലയാളികൾക്കായി ഈ രണ്ടു ലേഖനങ്ങളും. ഹിന്ദു വിവേക കേന്ദ്രത്തിന്റെ വെബ്‌സൈറ്റിൽ ഉള്ളതിന്റെ ലിങ്ക് കൊടുക്കട്ടെ.ഇവിടെ കൊടുക്കട്ടെ.

http://www.hvk.org/1996/0796/0019.ht 



http://malayalanatu.com/archives/6192





















































































  














































  











































No comments:

Post a Comment